Γλωσσική πενία

Ανάπτυξη υποδομής στο Γήπεδο της Τούμπας

Παρουσίαση Τμημάτων Υποδομής Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ ανακοινώνει ότι την Πέμπτη 29.Νοε.2007 και ώρα 13:30 θα γίνει η παρουσίαση του πλάνου ανάπτυξης και λειτουργίας των Τμημάτων Υποδομής, σε συνέντευξη τύπου στην Αίθουσα Συνεντεύξεων Τύπου του γηπέδου της Τούμπας…

(Από την επίσημη ιστοσελίδα)

 

Mon Dieux! Le Bolchevik!

Αχτίς ηλίου στο νεοφιλελεύθερο μονεταριστικό χειμώνα: Ο Μίμης Ανδρουλάκης (φωτο) ηγείται της ομάδας που θα επεξεργαστεί τις πολιτικές θέσεις του Κινήματος εν όψει του συνεδρίου.  Σύμφωνα με στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναμένεται να δώσει την απαραίτητη -όπως αποδείχτηκε στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές- στροφή προς τα αριστερά.

Πλήθη εργαζόμενων, φοιτητών, στρατιωτών και συνταξιούχων συγκεντρώνονται έξω απο το Χειμερινό Μαξίμου, έτοιμοι για την τελική επίθεση αμα τη λήξη του συνεδρίου.

Πες οτι κάνουμε αντιπολίτευση ρε *&^%*@#!

 

Ο εκπρόσωπος τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης επικρίνει δριμύτατα δημοσιογράφους και άλλα κακοποιά στοιχεία που διαδίδουν ανακρίβειες και συκοφαντίες.

Βαθιές τομές στην κοινωνικη ασφάλιση

Ο Υπ. Απασχόλησης κ. Μαγγίνας από παιδί ονειρεύονταν να εισηγηθεί ρηξικέλευθα μέτρα για το νοικοκ(ο)ύρεμα των ασφαλιστικών ταμείων.

Αποχαρακτηρισμός δασικών εκτάσεων στην Πάρνηθα

Ξένοι μέτοχοι της Hyatt Regency S.A. πανηγυρίζουν την έναρξη της εκχέρσωσης των αποχαρακτηρισμένων εκτάσεων από θάμνους και πουρνάρια.

Εγώ, ο Κλαύδιος

 

Βαδίζαμε ώρες πολλές, μπορεί και μέρες, μπορεί και βδομάδες – στα ριζά δεν έφτανε το φως του ήλιου- κι είχαμε αποκάμει κι όμως βαδίζαμε. Παπούτσι δεν έμεινε στο πόδι μας και τα ρούχα είχαν ξεφτίσει απ τον ιδρώτα και την πάχνη. Σκουντουφλούσαμε σκελετωμένοι.
-”Οδηγέ”, του λέω, “πότε φτάνουμε;”
-Πού;
-Εκεί που είπες πως θα μας πάς;
-Είπα πως θα σας πάω κάπου;
-Δηλαδή δεν ξέρεις που πάμε;
-Κάπου θα φτάσουμε, έχασες την πίστη σου;
-Πότε όμως;
-Σ’ αρέσει να περπατάς;
-Μας τελειώνουν τα δαυλιά.
-Το πέλμα σου νοιώθει τις πέτρες και τα φύλλα. Δε χρειάζεσαι δαυλί.

Μέτρησα τους άλλους, όσο είχαμε ακόμη φως. Ημασταν όλοι.

-Οδηγέ, τουλάχιστον είμαστε ακόμα όλοι.
-Σαν πόσοι δηλαδή;
-Οσοι ξεκινήσαμε.
-Δε χάσαμε κανέναν λοιπόν… Αλλά ούτε κερδίσαμε…
-Τώρα που το λές δε θυμάμαι πόσοι είμασταν.
-Δεν πειράζει.
-Πότε φτάνουμε;
-Οταν αποφασίσω οτι φτάσαμε.
-Και πότε θα αποφασίσεις;
-Μόλις φτάσουμε.

Τότε μόλις, και με τρόμο, κατάλαβα οτι ακολουθούσα λάθος καραβάνι. Με άλλο είχα ξεκινήσει. Αλλά αυτό μου άρεσε περισσότερο. Και, κόκκινος από ντροπή -πίστευα πως το είχαν καταλάβει και οι άλλοι αλλά τώρα που το σκέφτομαι μοιάζει απίθανο- ξέκοψα και τράβηξα μόνος μου. Στο δρόμο βρήκα ένα σκελετό, κάλλον κάποιου παλιού μου συνοδοιπόρου από το πρώτο καραβάνι, που να ξέρεις, πως να γνωρίσεις ένα σκελετό, αλλά εγώ ήμουνα σίγουρος. Στάθηκα να τον θάψω αλλά, τελευταία στιγμή, κράτησα για μένα το μηριαίο. Μ’ αυτό σκάλισα ένα σουραύλι. Συνέχισα παίζοντας. Την άλλη μέρα είχα παρέα. Ηταν ο Ερίκ από τη Νορμανδία. Μετά ήρθε ο Τζέλυ, μετά ο Μπάντ, ο Τελόνιους, ο Μπιλ, ο Μακόυ, ο Κηθ κι άλλοι που δε θυμάμαι. Ολοι Αμερικάνοι. Ηταν πάντα σκοτάδι, κανείς μας δεν είδε πρόσωπο αλλουνού, απ τις ανάσες ξεχωρίζαμε. Ωσπου μια μέρα, κάποιος με ρώτησε “Οδηγέ, πότε φτάνουμε;”

Τους παράτησα. Γύρισα στον Αγιο Γερμανό[1]. Με ανακούφιση βρήκα ένα μνημούρι με τ’ όνομά μου. Μπήκα και κοιμήθηκα.

Claude Debussy

La mer

1.De l’aube ΰ midi sur la mer 

2.Jeux de vagues

3.Dialogue du vent et de la mer

1. “Στο Σεν Ζερμαίν σφάζουν αρνιά” (Πάνος Κουτρουμπούσης)

Giant Steps

Αρχίζει πάλι ο αγώνας με το γίγαντα. Μόνο που αυτός δεν αγωνίζεται, αυτός πέφτει πάνω μας, σταυρώνει τα χέρια του στο στήθος και πιέζει το πηγούνι του πάνω στα χέρια μας. Θα το αντέξουμε αυτό το βάρος;

 Μας έφεραν ένα παλιό ντουλαπάκι. Ο γείτονας το είχε κληρονομήσει από έναν μακρυνό συγγενή. Είχε προσπαθήσει με κάθε τρόπο να το ανοίξει, κι αφού δεν τα κατάφερνε το έφερε σε μας. Η δουλειά δεν ήταν εύκολη. Οχι γιατί δεν υπήρχε κλειδί αλλά γιατί δε φαινόταν πουθενά κλειδαριά. Η υπήρχε κάπου ένας κρυφός μηχανισμός, ή το ντουλάπι δεν άνοιγε καθόλου, μόνο να το σπάσουμε γινόταν. Πράγμα πολύ εύκολο.

Στην εξωτερική σκάλα του ναού γονατίζει ο ιερέας και μεταβάλλει τις παρακλήσεις των πιστών σε προσευχές, η, μάλλον, δε μεταβάλλει τίποτα, επαναλαμβάνει όσα του λένε δυνατά και πολλές φορές.

L & G, Mr. John Coltrane

• Για δοκιμή                                  

• Για σκληρά τζάνκια (87 Mb)

A tribute to Django

 Oil on Canvas

Μουσική εδώ (46,5 Mb)

Stonehedge Gathering

Oil on canvas

 

Μουσική εδώ (72 Mb)